ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ

Στη σελίδα αυτή δημοσιεύουμε ενδιαφέροντα άρθρα, σχόλια, απόψεις, βίντεο και φωτογραφίες από τον τύπο, το internet και άλλα ΜΜΕ, σχετικά με το αντικείμενο της επιτροπής. Τα κείμενα αυτά δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τις απόψεις της επιτροπής, κρίθηκαν όμως ενδιαφέροντα για συζήτηση.

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Μετωπικό Πρόγραμμα: Για έναν Ελεύθερο Λαό σε μια Ελεύθερη Ελλάδα (Δ. Καλτσώνης, Θ. Μαριόλης, Κ. Παπουλής)

Το παρακάτω κείμενο, που αναδημοσιεύουμε από το site του Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών "Δημήτρης Μπάτσης", αποτελεί σύνοψη ορισμένων κύριων πλευρών του βιβλίου των Δημήτρη Καλτσώνη, Θεόδωρου Μαριόλη και Κώστα Παπουλή, «Μετωπικό Πρόγραμμα Δι-Εξόδου από την Κρίση: Για έναν Ελεύθερο Λαό σε μία Ελεύθερη Ελλάδα». Το βιβλίο, που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αλκυονίδα στις 26/6 κυκλοφόρησε στα μέσα του περασμένου μήνα, από τις εκδόσεις Κοροντζή.










Μετωπικό Πρόγραμμα: Για έναν Ελεύθερο Λαό σε μια Ελεύθερη Ελλάδα

Δημήτρης Καλτσώνης, Θεόδωρος Μαριόλης, Κώστας Παπουλής

Στα ακόλουθα εκθέτουμε μία συμπυκνωμένη εκδοχή ορισμένων εκ των κύριων πλευρών του βιβλίου μας: «Μετωπικό Πρόγραμμα Δι-Εξόδου από την Κρίση: Για έναν Ελεύθερο Λαό σε μία Ελεύθερη Ελλάδα», το οποίο κυκλοφόρησε, στα μέσα του περασμένου μήνα, από τις εκδόσεις Κοροντζή.
Ι. Γενική Σύνοψη

Το παρόν Μετωπικό Πρόγραμμα επιθυμεί να συμβάλλει στο άνοιγμα ευρείας αλλά δομημένης επί θεμελιωμένων «αρχών» και μεθόδων συζήτησης. Εκκινεί από την ανάγκη συγκρότησης ενός κοινωνικού-πολιτικού μετώπου όλων εκείνων των δυνάμεων, οι οποίες θέλουν να υπηρετήσουν την υπόθεση της παρα- γωγικής ανασυγκρότησης-εθνικής ανεξαρτησίας-λαϊκής κυριαρχίας. Υποστηρίζει δε ότι όχι μόνο υπάρχει, θεωρητικά μιλώντας, αλλά και μπορεί να κατασκευαστεί, με τα υπάρχοντα υλικά και περιορισμούς, «άλλος δρόμος» από τον εργαζόμενο λαό και για τον εαυτό του.
Δεν συνιστά θεωρησιακή σύλληψη αλλά κριτικό, βασικό και μη-κλειστό πλαίσιο, το οποίο οπωσδήποτε επιδέχεται, δηλαδή, περαιτέρω επεξεργασίες, εξειδικεύσεις, συμπληρώσεις, ανασυνθέσεις ακόμη και διορθώσεις, σε συνάρτηση με τις οικονομικο-πολιτικές εξελίξεις, καθώς και, ενδεχομένως, με τα ευ- ρήματα νέων τοπικών-επιστημονικών μελετών. Εξάλλου, όπως έχει εύστοχα υποδειχθεί, στο παρόν πεδίο «οι θεωρίες δεν φτιάχνονται παρά για να πεθάνουν μέσα στον πόλεμο του χρόνου: όπως οι στρατιωτικές μονάδες, αποστέλλονται στη μάχη την κατάλληλη στιγμή και, όποιες και αν είναι οι αρετές ή οι ανεπάρκειές τους, δεν δύνανται να χρησιμοποιηθούν παρά εκείνες μόνο που είναι διαθέσιμες».
Διαβάστε τη συνέχεια (και κατεβάστε το σχετικό pdf της σύνοψης) εδώ..

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Η έξοδος από το ευρώ είναι εφικτή και η αναταραχή αντιμετωπίσιμη - του Κώστα Λαπαβίτσα

Από το ιστολόγιο του Κώστα Λαπαβίτσα

Απαντήσεις για την αποτυχία της Ευρωζώνης, αλλά και τη νέα κατεύθυνση ανάπτυξης της χώρας εκτός ευρώ περιέχει η μελέτη που έχει ετοιμάσει το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ερευνών Κοινωνικής και Οικονομικής Πολιτικής. Οι συγγραφείς της μελέτης, Κώστας Λαπαβίτσας, Θόδωρος Μαριόλης και Κώστας Γαβριηλίδης, μέλη του ΕΔΕΚΟΠ, θα την παρουσιάσουν «ως την πλέον τεκμηριωμένη πρόταση αλλαγής πορείας» στις 15 Φεβρουαρίου στην Αθήνα.

 



Ακολουθεί το πλήρες κείμενο πρόσφατης συνέντευξης του Κώστα Λαπαβίτσα στη Νόρα Ράλλη για την Εφημερίδα των Συντακτών (4/2/2017). H συνέντευξη δημοσιεύθηκε αποσπασματικά στην εφημερίδα, πράγμα που μπορεί να δημιουργήσει παρανοήσεις για το περιεχόμενο και τη συγγραφή της μελέτης του ΕΔΕΚΟΠ. 

Έχετε ετοιμάσει, μαζί με τον κ. Μαριόλη και τον κ. Γαβριηλίδη- και θα δώσετε σύντομα στη δημοσιότητα- μια εκτενή μελέτη στην οποία πραγματεύεστε την αποτυχία της Ευρωζώνης, την κατάσταση στην Ελλάδα και τον δρόμο διεξόδου. Αυτήν την πρόταση που τώρα παρουσιάζετε, πώς μπορεί να αξιοποιηθεί στην πράξη; Ποια είναι τα βασικά της στοιχεία;

Η πρόταση που καταθέτουμε είναι ακριβώς «πρόταση πράξης». Ποτέ δεν με ενδιέφεραν οι γενικόλογες εκθέσεις καλών προθέσεων, τις οποίες τα κόμματα συνήθως παρουσιάζουν ως «πρόγραμμα» και μετά ξεχνούν. Πάντα επιδίωξα προτάσεις εφικτές, έστω και με στις δυσκολίες τους. Η δουλειά που καταθέτουμε βασίζεται σε χειρουργική διάγνωση της κατάστασης της ΟΝΕ και της ελληνικής οικονομίας, η οποία καταδεικνύει ότι η σημερινή πορεία είναι παντελώς αδιέξοδη. Στη βάση αυτή προτείνουμε εφικτή αλλαγή πορείας.

Τα βασικά της στοιχεία είναι η άρση της λιτότητας με τόνωση της συνολικής ζήτησης καταρχήν στον τομέα των υπηρεσιών για γρήγορη υποχώρηση της ανεργίας. Το κυριότερο προαπαιτούμενο για ουσιαστική ανάκαμψη της χώρας είναι να ξαναμπεί ο κόσμος στη δουλειά. Παράλληλα βιομηχανική πολιτική – με την ευρεία έννοια που συνδέει τον πρωτογενή με τον δευτερογενή τομέα – στηρίζοντας ορισμένους κλάδους στοχευμένα, ώστε να πετύχουμε άνοδο της παραγωγικότητας, ενδυνάμωση της θέσης της χώρας στο διεθνές εμπόριο και τόνωση της εθνικής αποταμίευσης.

Αυτά προφανώς δεν γίνονται μέσα στην ΟΝΕ. Άρα αναλύουμε τη διαδικασία εξόδου και τη συνδέουμε με το πρόγραμμα ανασυγκρότησης. Επειδή πολλά, τρομακτικά και παντελώς αβάσιμα έχουν ειπωθεί για το θέμα αυτό μέσα στα χρόνια, σας λέω ότι η έξοδος είναι πλήρως εφικτή και η αναταραχή που θα προκαλέσει είναι αντιμετωπίσιμη, αρκεί να υπάρξει ένα μίνιμουμ αποφασιστικότητας και κοινωνικής προετοιμασίας. Τα περί δελτίου τροφίμων, κατακλυσμού, Αρμαγεδδώνος και Βενεζουέλας είναι είτε κωμικά, είτε εκ του πονηρού.

Επικρίνετε την κυβέρνηση ότι κακώς υπέγραψε τη συμφωνία με τους δανειστές, το καλοκαίρι του 2015. Με δεδομένο ότι εσείς τώρα δημοσιοποιείτε τη δική σας αντιπρόταση – τεκμηριωμένη όπως λέτε- , ποια άλλη αντιπρόταση υπήρχε τότε που θα έπρεπε να την ακολουθήσει ο κ. Τσίπρας;

Η κυβέρνηση έπραξε κάκιστα υπογράφοντας το Τρίτο Μνημόνιο, πράγμα που σταδιακά διαπιστώνει και μόνη της. Δεν γίνεται τα δύο πρώτα μνημόνια να ήταν τραγικά, όπως έλεγε τότε ο ΣΥΡΙΖΑ, και το τρίτο να είναι θετικό, επειδή βρέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Η χώρα έχει βουλιάξει οικονομικά και κοινωνικά. Πολύ φυσιολογικά βουλιάζει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία οι δανειστές φέρονται με την περιφρόνηση του κυρίαρχου προς τον επαίτη.

Για τις αντιπροτάσεις έχουν ακουστεί τα μύρια όσα, επί το πλείστον αβάσιμα που συχνά προέρχονται από τη «μηχανή επικοινωνίας» στην καρδιά της κυβέρνησης. Σας λέω λοιπόν ότι ο πυρήνας των προτάσεων αυτών και η επιστημονική δουλειά που τις τεκμηριώνει υπάρχουν εδώ και χρόνια. Ο Θόδωρος Μαριόλης και εγώ έχουμε σειρά διεθνών δημοσιεύσεων και αναλύσεων πάνω στο θέμα. Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η γνώση, ή η διαθεσιμότητα μιας άλλης λύσης. Το πρόβλημα ήταν ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ο σκληρός πυρήνας υπό τον κ. Τσίπρα, δεν ήθελε να ακούσει για δρόμο εκτός της ΟΝΕ. Μόλις προ ολίγων ημερών ο κ. Δραγασάκης, άνθρωπος με κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, το δήλωσε ευθαρσώς: είχαμε αποκλείσει την επιλογή του δρόμου εκτός ευρώ. Έτσι διάλεξαν το αδιέξοδο, χάνοντας κάθε ίχνος φερεγγυότητας και εντιμότητας. Πίστεψαν μάλιστα – με αφέλεια, ή με θράσος; - ότι θα μπορέσουν να το διαχειριστούν. Τώρα πληρώνουν τα επίχειρα.

Προτείνετε την έξοδο από το ευρώ και ειδική σχέση με την ΕΕ. Την έξοδο από το ευρώ μπορούμε να την αποφασίσουμε μόνοι μας. Για την ειδική σχέση χρειάζεται να συμφωνήσει και ΕΕ; Γιατί να το κάνει; Μπορούμε να την αναγκάσουμε να το κάνει ή θα βρεθούμε με την πλάτη στον τοίχο;

Με την πλάτη στον τοίχο είμαστε τώρα κι εκεί θα παραμείνουμε για το άμεσο και το απώτερο μέλλον. Από αυτή τη διαπίστωση πρέπει να ξεκινήσουμε για να κάνουμε αυτό που πρέπει για τη χώρα και την κοινωνία.

Να έχετε υπόψη σας, επειδή πολλά και αχαρακτήριστα έχουν ακουστεί για την έξοδο από την ΟΝΕ, ότι δήθεν είναι οπισθοδρομική, ότι επιδιώκει την επιστροφή στην Ελλάδα «της γαζίας», ότι θέλει την απομόνωση και άλλα τέτοια, ότι τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει. Οι πλέον αταλάντευτοι υποστηρικτές της εξόδου είναι αυτοί που έχουν ζήσει πολλά χρόνια στο εξωτερικό και ξέρουν καλά την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Δεν την φαντασιώνονται όπως οι εραστές του ευρώ.

Η σχέση των κρατών-μελών με την ΕΕ καθορίζεται όντως από σειρά διακρατικών συνθηκών – το «Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης» εντός ΟΝΕ, το «Πρόγραμμα Σταθερότητας και Σύγκλισης» εκτός αυτής, το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο» εντός των προνοιών του «Κώδικα Δεοντολογίας». Υπάρχει επίσης σειρά οδηγιών για ευρύτατο φάσμα οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων που κατά κανόνα εντάσσονται στο εθνικό δίκαιο. Στο πλαίσιο αυτό, και εφόσον η χώρα επιλέξει να παραμείνει εντός της ΕΕ, θα χρειαστεί επαναδιαπραγμάτευση που θα κρατήσει καιρό.

Από την πρώτη στιγμή όμως η Ελλάδα θα πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζει τη δημοσιονομική πολιτική που επειγόντως έχει ανάγκη η οικονομία και η κοινωνία της. Ταυτόχρονα θα πρέπει να πάρει μέτρα για να τεθούν οι τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο και ιδιοκτησία, πράγμα που δεν αντιβαίνει τις συνθήκες, και να στηριχτεί άμεσα η βιομηχανία της, η γεωργία της και το διεθνές της εμπόριο, έστω και κατά παράβαση των οδηγιών. Σήμερα για οτιδήποτε θέλουν να κάνουν οι υπουργοί για την οικονομία και την ανάπτυξη πρέπει πρώτα να πάρουν την έγκριση των «θεσμών».

Αυτό ακριβώς είναι το περιεχόμενο της «ανυπακοής» για το οποίο πολλοί κόπτονται, χωρίς να το κάνουν συγκεκριμένο. Αυτό επίσης είναι το περιεχόμενο της ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας και της ρήξης. Δεν ξεκινάμε πόλεμο με τους Ευρωπαίους. Τη χώρα μας και την κοινωνία μας θέλουμε να διασώσουμε. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του λαού μας. Αν τελικά ο ελληνικός λαός διαλέξει να φύγει και από την ΕΕ, τότε έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Η Βρετανία δείχνει ότι δεν θα πέσει ο ουρανός να τον πλακώσει.

Λέτε στην πρότασή σας πως οι μεσοπρόθεσμες συνέπειες από μία πιθανή έξοδο από την ευρωζώνη έχουν γίνει αντικείμενο εκφοβισμού. Και κατηγορείτε για “δειλία” την κυβέρνησης όσον αφορά το να ενστερνιστεί τέτοιου είδους εναλλακτικές προτάσεις σαν τη δική σας. Μπορείτε να μας πείτε ποιες πολιτικές δυνάμεις υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα που θα μπορούσαν να υλοποιήσουν αυτό που προτείνετε; Συνακόλουθα, πιστεύετε, ότι οι πολίτες θα δέχονταν να ακολουθήσουν την πρότασή σας άμεσα;

Τα χρόνια που πέρασαν από το πρώτο ξέσπασμα της κρίσης στην Ελλάδα το 2008 ήταν καταλυτικής σημασίας. Μετρήθηκαν όλοι στο πολιτικό σύστημα. Φάνηκε πόσο παντελώς χρεοκοπημένα ήταν τα προηγούμενα κόμματα εξουσίας που έφεραν την Ελλάδα στο γκρεμό και δεν είχαν, ούτε έχουν, το κουράγιο να υπερασπιστούν το κοινωνικό και εθνικό συμφέρον. Φάνηκε όμως και πόσο λίγη ήταν η πλευρά της Αριστεράς που τελικά έγινε ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ. Στην ουσία δεν ήθελε τίποτε άλλο από το να μπει και αυτή στο παλιό πολιτικό παιχνίδι. Φάνηκε ακόμη πόσο λίγη ήταν η Αριστερά που κράτησε κριτική θέση «εκτός» διότι παρέμεινε τελείως περιθωριακή σε μια περίοδο που ο ελληνικός καπιταλισμός έφτασε σε σημείο κατάρρευσης και τέθηκε θέμα εξουσίας. Δε μιλώ, τέλος, για την Άκρα Δεξιά που έχει αναθαρρήσει και που υπόσχεται στον ελληνικό λαό ένα τερατώδες σύμφυρμα ιδεών, μερικές από τις οποίες έχει υποκλέψει και άλλες βρήκε σε κάποια σκοτεινή άβυσσο του ανθρωπίνου πνεύματος.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει παντελώς αποτύχει, πράγμα που βλέπει ο ελληνικός λαός και γι’ αυτό οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερά ότι μια μεγάλη πλειοψηφία δεν θέλει «κανέναν από τους παραπάνω». Το γεγονός έχει τεράστια σημασία. Η χώρα τη στιγμή αυτή χρειάζεται κοινωνικό και εθνικό μέτωπο που θα εδράζεται στα λαϊκά στρώματα. Εκεί βρίσκεται η δύναμη και η υγεία της ελληνικής κοινωνίας. Να τονίσω ότι δεν μιλώ για μέτωπο κομμάτων, για «συνεννόηση αρχηγών». Δεν υπάρχει καμία προοπτική για κάτι τέτοιο. Ευρύ, λαϊκό και πατριωτικό μέτωπο απαιτείται για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο με τρόπο που θα είναι υπέρ της μισθωτής εργασίας, των μικρομεσαίων, των αγροτών.

Η Ελλάδα πρέπει και μπορεί να παραμείνει μια χώρα ανοιχτή, δημιουργική και αισιόδοξη. Το οφείλει στη γενιά που τώρα καταστρέφεται από την ανεργία. Θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο όμως, αν παραμείνει στο ζουρλομανδύα του ευρώ και δεν ανακτήσει τη λαϊκή και την εθνική κυριαρχία.

Τόνωση της ζήτησης και βιομηχανική πολιτική. Αυτά θέτετε ως βασικούς πυλώνες αντιστροφής της κρίσης. Μπορείτε να δώσετε δύο παραδείγματα;

Καταρχήν θέλω να τονίσω ότι το πρώτο ζητούμενο της δημοσιονομικής, αλλά και κάθε άλλης οικονομικής πολιτικής που πρέπει να ασκήσει η χώρα μας είναι η μείωση της ανεργίας. Δεν το λέω αυτό απλώς και μόνο από ηθική σκοπιά, ή ως συμπαράσταση σε όσους χειμάζονται, πράγμα που φυσικά είναι πολύ σημαντικό. Το λέω γιατί αν δεν επιστρέψει ο κόσμος στην δουλειά και μάλιστα γρήγορα, η Ελλάδα δεν έχει κανένα μέλλον. Τα περί «μεταρρυθμίσεων» κλπ. που θα μας σώσουν ανήκουν στο χώρο της μεταφυσικής, όχι των οικονομικών. Η ταχεία μείωση της ανεργίας είναι το πρώτο οικονομικό ζητούμενο για να σταθεί η χώρα στα πόδια της ξανά. Τα άλλα μπορούν να ακολουθήσουν.

Εμείς έχουμε υπολογίσει σε κλαδική, τομεακή και άλλη βάση το ρόλο που παίζει μια σειρά από εμπορεύματα στην τόνωση της απασχόλησης, πάντα μέσα στο πλαίσιο της ανοιχτής εμπορίας και άρα των εισαγωγών και εξαγωγών. Να έχετε υπόψη σας ότι η ελληνική οικονομία έχει τεράστιες διαρροές το εξωτερικό ως αποτέλεσμα της στρεβλής ανάπτυξης για πάνω από τρεις δεκαετίες με υπερδιόγκωση των υπηρεσιών και εξασθένηση της βιομηχανίας. Ο βιομηχανικός και ο αγροτικός τομέας διαρρέουν χρηματική αξία έντονα στο εξωτερικό γιατί η εξάρτησή τους από τις εισαγωγές είναι πολύ μεγάλη πια.

Άρα η τόνωση της ζήτησης με σκοπό να μειωθεί η ανεργία σχετικά γρήγορα πρέπει αρχικά να δώσει έμφαση στον τομέα των υπηρεσιών, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράξενο. Κατόπιν η βιομηχανική πολιτική σε συνδυασμό με την αγροτική πολιτική και τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος θα αρχίσει σταδιακά να αντιστρέφει τη στρεβλή δομή της ελληνικής οικονομίας για βιώσιμη ανάπτυξη, με πλήρη απασχόληση και άνοδο των εισοδημάτων.

Υπολογίσαμε, για παράδειγμα, ότι στην αποτελεσματικότερη κλαδική πολιτική περιλαμβάνεται, για παράδειγμα, η αύξηση της κρατικής κατανάλωσης σε υπηρεσίες επιστημονικής έρευνας και ανάπτυξης, όπως και σε υπηρεσίες εκπαίδευσης. Υπολογίσαμε επίσης ότι θα χρειαστεί μείωση της κρατικής κατανάλωσης, για παράδειγμα, σε αθλητικές υπηρεσίες και υπηρεσίες διασκέδασης και ψυχαγωγίας. Παράλληλα προτείνουμε πολιτική τόνωσης των εξαγωγών σε σειρά τομέων, όπως προϊόντα  αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, ή υπηρεσίες επιστημονικής έρευνας και ανάπτυξης. Πολλοί άλλοι κλάδοι καταγράφονται με λεπτομέρεια στην ανάλυση.

Όλα αυτά φυσικά θα χρειαστούν περαιτέρω ανάλυση και εξειδίκευση ώστε να γίνουν οικονομική πολιτική στην πράξη. Ανοίγουν όμως το δρόμο, επιτέλους, για πραγματική αλλαγή κατεύθυνσης

Συνεχώς –και στην παρούσα πρόταση, σελ. 75– λέτε πως οι μεσοπρόθεσμες συνέπειες από μία πιθανή έξοδο από την ευρωζώνη έχουν γίνει αντικείμενο εκφοβισμού. Σύμφωνα με τη δική σας άποψη, ποιες θα είναι, με ακρίβεια, αυτές οι μεσοπρόθεσμες συνέπειες και πώς τις αναιρεί – αν τις αναιρεί – η νέα σας αυτή πρόταση;

Οι βραχυπρόθεσμες, όχι οι μεσοπρόθεσμες. Η έξοδος από την ΟΝΕ θα είναι θετική για τη χώρα μας και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Δεν υπάρχει σοβαρή επιστημονική μελέτη που να δείχνει το αντίθετο. Για να είμαι ειλικρινής, μου φαίνεται απίστευτο ότι η Ελλάδα έχει επιμείνει σε μια παντελώς αδιέξοδη πολιτική για επτά χρόνια, η οποία έχει καταστρέψει την οικονομία και έχει ρημάξει την κοινωνία, επειδή το πολιτικό της σύστημα τρέμει το βραχυπρόθεσμο κόστος. Ο ελληνικός λαός έδειξε στο δημοψήφισμα ότι είναι έτοιμος για μεγάλες αλλαγές, αρκεί φυσικά να ερωτηθεί και να ενημερωθεί με δημοκρατικό τρόπο. Όχι με τις κραυγές και τις χυδαιότητες των τελευταίων ετών.

Η σοβαρότερη βραχυπρόθεσμη επίπτωση είναι η υποτίμηση του νέου νομίσματος. Όλα τα υπόλοιπα – τροφοδοσία των αγορών, έλεγχος των τραπεζών, προστασία των επιχειρήσεων, είναι απολύτως εφικτά με ελάχιστη προετοιμασία. Όσα τρομακτικά έχουν ειπωθεί τα τελευταία χρόνια για μάχες στους δρόμους, εφόδους στα καταστήματα, πείνα και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, ήταν αβάσιμα. Δημιούργησαν όμως μια εξαιρετικά δύσκολη ψυχολογική κατάσταση που αιχμαλωτίζει τη χώρα. Ίσως αυτός να ήταν και ο στόχος.

Στο θέμα της υποτίμησης, είναι προφανές ότι η οικονομία της χώρας χρειάζεται υποτίμηση του νομίσματος, ώστε να πάψει το μαρτύριο της εσωτερικής υποτίμησης. Το ζητούμενο είναι να περιοριστεί ο αρχικός βαθμός της υποτίμησης. Καταρχήν να σας πω ότι το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι πλέον ισορροπημένο, άρα οι πιέσεις υποτίμησης θα είναι πολύ μικρότερες. Δεύτερον, ήδη υπάρχουν έλεγχοι στις κεφαλαιακές ροές και στις τράπεζες από το καλοκαίρι του 2015, άρα και από εκεί οι πιέσεις θα είναι μικρότερες. Τρίτον, οι μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις στην πράξη ήδη κάνουν πολλές από τις πληρωμές τους από το εξωτερικό, άρα θα επηρεαστούν λιγότερο. Τέταρτο οφείλουν οι πολιτικοί να αρχίσουν από τώρα να σχηματίζουν ένα πρώτο αποθεματικό για την αντιμετώπιση των διακυμάνσεων. Να στοχεύσουν στη σταδιακή διαμόρφωση του ισοδυνάμου τριών μηνών εισαγωγών, δηλαδή περίπου 10-12δις ευρώ, το οποίο θα πρέπει να είναι διαθέσιμο ένα εύλογο διάστημα μετά τη νομισματική αλλαγή. Για το σκοπό αυτό να κινητοποιηθούν άμεσα όλοι οι εθνικοί πόροι, όπως το Διαγενεακό Ταμείο και κάθε άλλο διαθέσιμο. Αυτή ακριβώς είναι η εθνική ανάγκη για την οποία προετοιμαζόταν η χώρα.

Θα τελειώσω λέγοντας ότι το κυριότερο χαρακτηριστικό των μεγάλων υποτιμήσεων είναι ότι ανοίγουν ένα καινούργιο πεδίο δραστηριοτήτων που πριν ήταν αδιανόητο. Η Φινλανδία, για παράδειγμα, απόκτησε τη Νόκια μετά τη μεγάλη υποτίμηση της δεκαετίας του 1990 και μπήκε σε τροχιά υψηλής τεχνολογίας, πράγμα που κανείς δεν φανταζόταν. Κάτι αντίστοιχο έγινε και στην Ισλανδία στην κρίση του 2008 που έκλεισε τις τράπεζες, έκανε βαθιά υποτίμηση και δεν δέχθηκε την «τεχνογνωσία» του ΔΝΤ. Έχει πλέον ανακάμψει δυναμικά με αλλαγή της δομής της μικρής οικονομία της. Η Ελλάδα έχει κάθε δυνατότητα να κάνει κάτι αντίστοιχο. Αρκεί να υπάρξει θάρρος, αποφασιστικότητα και ψυχραιμία.


Η παρουσίαση της μελέτης θα γίνει την Τετάρτη, 15/2, στις 19.00, στον κινηματογράφο «Αλκυονίς» (Ιουλιανού 42-46, στάση Βικτώρια). Θα μιλήσουν οι: Κώστας Λαπαβίτσας (καθ. Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου), Θόδωρος Μαριόλης (καθ. Πολιτικής Οικονομίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο), Κων/νος Γαβριηλίδης (περιφ. σύμβουλος Δυτ. Ελλάδας), Στέφανο Φασίνα (βουλευτής, πρ. αναπλ. υπουργός Οικονομικών Ιταλίας), Σέρτζι Κουτίγιας (οικονομολόγος).

Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Wikileaks: Τέταρτο μνημόνιο ή «καταστροφή» τον Ιούλιο αποκαλύπτει το ΔΝΤ


του Θάνου Καμήλαλη
Αναδημοσίευση από το ThePressProject

Η δημιουργία ενός νέου, ακόμα και παράλληλου μνημονίου, που θα τρέχει μαζί με το υπάρχον ελληνικό πρόγραμμα, η βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να υπάρξει συμφωνία για την αξιολόγηση τον Απρίλιο αλλά και ο φόβος για ένα καταστροφικό σενάριο τον Ιούλιο, αναλύονται σε αποκαλυπτική συνομιλία των κορυφαίων στελεχών του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν και Ντέλια Βελκουλέσκου, που διέρρευσε σήμερα το Wikileaks. Κεντρικό μήνυμα είναι ότι οι στόχοι αυτού του προγράμματος δεν οδηγούν σε ελάφρυνση του ελληνικού χρέους Ολόκληρη η συνομιλία μεταφρασμένη από το ThePressProject


Στα πρακτικά της τηλεφωνικής συνομιλίας που έχουν ημερομηνία 19 Μαρτίου και αποκάλυψε σήμερα το Wikileaks , ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ και η επικεφαλής της αποστολής του Ταμείου στην Ελλάδα εκφράζουν τη δυσφορία τους για το γεγονός ότι η διαπραγμάτευση συνεχίζεται χωρίς οι θεσμοί να έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους για τους στόχους του προγράμματος αλλά και το πακέτο της ελάφρυνσης χρέους.


«Αυτό που με απασχολεί είναι το ότι βάζουμε ημερομηνία για την επιστροφή της αποστολής, όταν μπορεί να μην έχουμε συμφωνία εντός της Τρόικα για το πώς θα προχωρήσουμε» αναφέρει ο Τόμσεν. «Φυσικά δεν θέλω να γυρίσω τόσο γρήγορα. Δεν νομίζω ότι σε δύο εβδομάδες, ή δέκα μέρες θα κάνουμε περισσότερη πρόοδο από ότι κάνουμε τώρα» συμφωνεί η Βελκουλέσκου. Σύμφωνα με τους δύο συνομιλητές, οι Ευρωπαίοι θέλουν να ολοκληρώσουν την αξιολόγηση «ιδανικά μέχρι τις 7 ή Απριλίου», αλλιώς «μέχρι της 12». Αλλά πιστεύου ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί

Όπως φαίνεται, το Ταμείο εμφανίζεται αμετακίνητο από τις θέσεις του, ενώ η Κομισιόν μοιάζει πρόθυμη να συμβιβαστεί στη διαπραγμάτευση με την ελληνική κυβέρνηση. «Μ ένα τρόπο πήγαμε στη διαπραγμάτευση με λάθος στρατηγική, γιατί διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν μία μίνιμουμ θέση και δεν πάμε παρακάτω και η Κομισιόν ξεκινάει από αυτήν τη θέση και είναι πρόθυμη να πάει πολύ παρακάτω. Δεν διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν και μετά δώσαμε στους Έλληνες κάτι πολύ χειρότερο, τους δώσαμε το μίνιμουμ που μπορούσαμε να σκεφτούμε και τώρα οι Έλληνες λένε “δεν διαπραγματευόμαστε”», εκτιμάει η Βελκουλέσκου. Ωστόσο ο Τόμσεν μοιάζει να έχει ένα σχέδιο δράσης.

Το δίλημμα της Μέρκελ

Σύμφωνα με τον Τόμσεν, οι Ευρωπαίοι θα θελήσουν σύντομα πολιτική λύση για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος. Μάλιστα ο επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ευρώπη δηλώνει έκπληκτος που δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα, αποδίδοντας το στην προσπάθεια διευθέτησης του προσφυγικού ζητήματος. Τότο η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, θα αντιμετωπίσει ένα σοβαρό δίλημμα

Όταν η Γερμανία επιθυμήσει λύση για την Ελλάδα, ο Τόμσεν σκοπεύει να της κάνει το εξής ερώτημα. «Θέλετε να προσπαθήσετε να περάσετε από τη γερμανική βουλή τη χρηματοδότηση χωρίς το ΔΝΤ στο πρόγραμμα; Ή προτιμάτε να εγκρίνεται την ελάφρυνση χρέους που επιθυμούμε και να συμμετέχουμε κι εμείς» Σημειώνεται ότι η σθεναρή αντίσταση στο εσωτερικό της Γερμανίας είναι πάντα κάτι που Μέρκελ και Σόιμπλε λαμβάνουν σοβαρά υπόψιν τους, όπως έδειξε και το memo που είχε η Χίλαρι Κλίντον με το σχέδια Σόιμπλε για το 2012 . Ο Τόμσεν εκτιμάει ότι αυτό θα δώσει λύση στο ελληνικό αδιέξοδο και θα οδηγήσει τους άλλους θεσμούς να συμφωνήσουν με τους όρους του Ταμείου για την Ελλάδα. Και κάνει σαφές ότι το Ταμείο θα μείνει στο πρόγραμμα μόνο με τους δικούς του όρους…

Το «παράλληλο μνημόνιο» για το χρέος

Το πρόβλημα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, είναι ότι το ΔΝΤ πιστεύει ότι οι στόχοι του τρίτου Μνημονίου είναι πολύ μικροί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του. Ουσιαστικά σε αυτό το σημείο τα δύο κορυφαία στελέχη του ΔΝΤ δίνουν περισσότερες εξηγήσεις για τη γνωστή θέση του Ταμείου περί σκληρότερων μέτρων και ελάφρυνσης χρέους και εμφανίζονται αμετακίνητα από αυτή τους τη θέση. «Δεν πρόκειται να δεχθώ ένα πακέτο μικρών μέτρων. Δεν θα το κάνω» τονίζει ο Τόμσεν.

Ως λύση για το αδιέξοδο των θεσμών, ο Τόμσεν εκφράζει την ιδέα του  για ένα νέο οικονομικό πρόγραμμα, ουσιαστικά ένα τέταρτο μνημόνιο, ανάμεσα στην Ελλάδα και το ΔΝΤ, που θα έχει αποκλειστικό στόχο την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, αλλά και σκληρότερους όρους από το υπάρχον πρόγραμμα. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι πιστεύει ότι το νέο αυτό πρόγραμμα θα μπορούσε να τρέχει ταυτόχρονα με τη συμφωνία που υπεγράφη των Ιούλιο,  βάζοντας ουσιαστικά την Ελλάδα σε δύο μνημόνια ταυτόχρονα.

«Αλλά μπορούμε να κάνουμε αυτό που πρότεινες; Να έχουμε δύο προγράμματα με δύο στόχους; Ακόμα και μεσοπρόθεσμα;» ρωτάει η Βελκουλέσκου, για να εξηγήσει ο Τόμσεν ότι εάν οι Ευρωπαίοι δεν δεχθούν τις εκτιμήσεις του Ταμείου για την ελληνική οικονομία, τότε το Ταμείο δεν μπορεί  να χρηματοδοτήσει κάτι που «δεν βγαίνει» και το ισχύον πρόγραμμα «δεν είναι συμβατό με την ελάφρυνση χρέους»΄. «Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσαν να δεχθούν τους μεσοπρόθεσμους στόχους της Κομισιόν, για τους στόχους του προγράμματος και τους δικούς μας για τους στόχους της ελάφρυνσης χρέους», αναρωτιέται η Βελκουλέσκου σε άλλο σημείο.

Αυτό που θέλει το Ταμείο είναι να οδηγήσει την ελληνική κυβέρνηση να συμφωνήσει μέτρα τουλάχιστον 2,5% του ΑΕΠ. Σε αυτήν την περίπτωση είναι πρόθυμη να στηρίξει την Ελλάδα στην προσπάθεια της να πετύχει χαμηλά πλεονάσματα (1,5% από 3,5% που θέλει η Κομισιόν) και στην ελάφρυνση χρέους.


Η επανάληψη του Ιουλίου

Τα στελέχη του ΔΝΤ όμως, εξετάζουν και την περίπτωση όπου οι Ευρωπαίοι αποφεύγουν να δώσουν λύση στην αξιολόγηση και οι συζητήσεις «συνεχίζονται για πάντα», όπως λένε. «Τι θα τα φέρει όλα σε ένα σημείο για απόφαση; Στο παρελθόν υπήρξε μόνο μία στιγμή όταν πάρθηκε απόφαση και αυτό ήταν όταν υπήρχε ο κίνδυνος χρεοκοπίας. Σωστά;» αναρωτιέται ο Πολ Τόμσεν.

Παρουσιάζει στο σημείο αυτό ένα σενάριο, όπου οι συνομιλίες συνεχίζονται με τα υπάρχοντα δεδομένα, χωρίς πιθανότητα συμφωνίας δηλαδή, μέχρι τον Ιούλιο. Το «σημείο μηδέν» δεν μοιάζει ιδιαίτερα μακρινό.  Όπως τονίζει, για ένα μήνα πριν το δημοψήφισμα για την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε οι Ευρωπαίοι δεν θα ασχοληθούν με το ελληνικό ζήτημα και θα κάνουν κι ένα διάλειμμα μετά το δημοψήφισμα πριν ξανασχοληθούν με την Ελλάδα. Τον Ιούλιο επίσης, θα φτάσει η ώρα να πληρώσει η Ελλάδα υποχρεώσεις της και χωρίς πρόγραμμα ουσιαστικά, η χώρα θα βρεθεί στο ίδιο σημείο όπως ακριβώς έναν χρόνο πριν, τον Ιούλιο του 2015. Ένα σενάριο αρκετά γνώριμο…

Ολόκληρη η συνομιλία

ΤΟΜΣΕΝ: Αυτό που με απασχολεί είναι το ότι βάζουμε ημερομηνία για την επιστροφή της αποστολής, όταν μπορεί να μην έχουμε συμφωνία εντός της Τρόικα για το πώς θα προχωρήσουμε

ΒΕΛΚΟΥΛΕΣΚΟΥ: Αλλά Πολ, εσύ το πρότεινες, οπότε είναι πολύ δύσκολο να υπαναχωρήσουμε από αυτό

Τ:  Πώς θα το προσπαθήσουμε, Τι να κάνουμε;

Β: Δεν ξέρω. Φυσικά δεν θέλω να γυρίσω τόσο γρήγορα. Δεν νομίζω ότι σε δύο εβδομάδες, ή δέκα μέρες θα κάνουμε περισσότερη πρόοδο από ότι κάνουμε τώρα. Αλλά πιστεύω ότι διαφορετικά, θα είχαμε κολλήσει σε αυτήν την κατάσταση έτσι κι αλλιώς. Και πιστεύω ότι στην επόμενη αποστολή, τουλάχιστον οι Ευρωπαίοι, σχεδιάζουν να… έχουν προθεσμία σωστά; Σχεδιάζουν να τελειώσουν όπως και να χει κατά τις συναντήσεις της άνοιξης εξαιτίας των υποτιθέμενων συζητήσεων για το χρέος που θα γίνουν στις συναντήσεις την άνοιξη. Οπότε δεν ξέρω. Νιώθω ότι η πίεση θα έρθει έτσι κι αλλιώς σε μας σε κάποιο σημείο, οπότε… δεν ξέρω. Δεν βλέπω πώς θα εξελιχθεί αυτό αλλά θα πρέπει να ξαναέρθουμε σε κάποιο σημείο….

Τ: Αλλά γιατί; Εννοώ, μπορούμε… Θα πρέπει να έχουμε μία συνάντηση σαν αυτή στις Βρυξέλλες και να συμφωνήσουμε για το πώς θα προχωρήσουμε.

Β: Μπορούμε να το κάνουμε αυτό και να έχουμε ένα εντελώς διαφορετικό κείμενο, αλλά ξέρουμε ότι δεν θα δουλέψει Πολ, γιατί αυτοί οι τύποι συμφωνούν σε κάτι και μετά το παίρνουν πίσω την επόμενη μέρα. Το χουμε ξαναπεί τόσες φορές, το ξέρουμε ότι δεν κάνουν αυτό που λέμε: ό,τι σηκωνόμαστε και φεύγουμε μαζί. Απλά δεν λειτουργεί. Γι αυτούς τα πάντα μπορούν να αλλάξουν, αν το θέλουν οι αρχές

Τ: Μπορείς να το αλλάξεις για να μη δίνει μια συγκεκριμένη ημερομηνία; Για παράδειγμα, αρχές Απριλίου;

Β: Αυτό θα είναι μια καταστροφή, αν προσπαθήσω να το κάνω αυτό αύριο, δεν θα μας αφήσουν να πάμε.

Τ: Σε έχουν ήδη αφήσει να πας…οπότε…χαχα

Β: Νομίζω ότι Πολ θα πρέπει να το συζητήσεις αυτό στα δικά σου κλιμάκια. Εννοώ ότι θα επιστρέψει… Νομίζω… Δεν ξέρω αν μπορούμε να το αποφύγουμε σε αυτό το σημείο

Τ: Εννοείς να πάμε πίσω;

Β: Ναι

ΠΕΤΡΟΒΑ: Πολ, νομίζω ότι είναι πιο σημαντικό να τονίζουμε το μήνυμα για το 2,5% γιατί δεν έχει περάσει και δεν το έχει πάρει πολύ καλά η Κομισιόν. Αν μείνουν σε αυτή τη συμφωνία, νομίζω ότι το να επιστρέψουμε στις 2 Απριλίου θα είναι εντάξει. Αλλά από την πλευρά μας, νομίζω ότι η επιστροφή σε αυτήν την ημερομηνία θα είναι καταστροφή.

Τ: Απλά θα τα ρίξεις σε μένα, οπότε εντάξει. Πότε θέλουν να ολοκληρώσουν την αποστολή

Β: Θέλουν να ολοκληρώσουν την αποστολή ιδανικά μέχρι τις 8 Απριλίου, οπότε μόνο μια βδομάδα. Ή μέχρι τις 12-13 Απριλίου. Θυμήσου ότι στις 6 και 7 του Απρίλη θέλουν να έχουν αυτή τη συνάντηση για το χρέος στο Washington Group, στο περιθώριο του Euroworking Group

Τ: Οπότε αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τελειώσεις στις 6…

Β: Όχι όχι όχι. Μπορούμε να αναφέρουμε πρόοδο σε αυτό το EWG, και μετά να έχουμε τη συζήτηση για το χρέος που προετοιμάζει τους Υπουργούς για την επόμενη εβδομάδα, σκέφτονται 15-16 Απριλίου, στο περιθώριο των συναντήσεων της Άνοιξης. Οπότε ουσιαστικά, θέλουν να τελειώσουν…

Τ: Ναι, αλλά οι ανοιξιάτικες συναντήσεις ξεκινούν στο μέσο της εβδομάδας στις 11. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να τελειώσεις στις 8 ή 9 και να είναι πίσω τότε.

Β: Ακριβώς θα πρέπει να τελειώσουμε… όχι… στις 11 ή 12 και μετά να πετάξουμε πίσω στην Ουάσινγκτον. Και μπορούμε να τελειώσουμε με συμφωνία ή όχι, εννοώ ότι με έναν τρόπο μπορούμε να ολοκληρώσουμε ενώ θα είμαστε όπου είμαστε τώρα. Και ναι θα υπάρχει τεράστια πίεση και θα πρέπει να δούμε πώς θα προχωρήσουμε με αυτή.

T: Αυτό ακριβώς θέλει το μπλοκ, σωστά;

Β: Ακριβώς, ακριβώς. Γι αυτό θα πρέπει να το έχουμε όσο το γρηγορότερο γίνεται. O ελληνικός Τύπος είναι γεμάτος κατηγορίες εναντίον μας, για το φόρο εισοδήματος και όλα αυτά, είναι εδώ κάθε μέρα. Το άλλο όμως που δεν είναι ξεκάθαρο για μένα πώς θα καταλήξει, είναι η συζήτηση για τον στόχο. Το 3,5 εναντίον του 1,5 για μας είναι πολύ κρίσιμο ζήτημα

Τ: Θα σου πω πως θα καταλήξει αυτό. Δεν υπάρχει περίπτωση τα κράτη – μέλη να δεχθούν μείωση των στόχων του προγράμματος. Αυτό σημαίνει ότι εμείς θα πούμε ότι αυτό δεν βγαίνει.

Β: Αλλά μπορούμε να κάνουμε αυτό που πρότεινες; Να έχουμε δύο προγράμματα με δύο στόχους; Ακόμα και μεσοπρόθεσμα;

Τ: Ναι, αν οι Ευρωπαίοι πουν ότι ο στόχος τους μετράει για την ελάφρυνση χρέους. Αλλά δεν πρόκειται να το πουν

Β: Το ερώτημα είναι αν θα μπορούσαν να δεχθούν τους μεσοπρόθεσμους στόχους της Κομισιόν, για τους στόχους του προγράμματος και τους δικούς μας για τους στόχους της ελάφρυνσης χρέους.

Τ: Περίμενε λίγο αυτό δεν… Σίγουρα πρέπει να δεχθούν τους στόχους μας στην ελάφρυνση χρέους. Αλλά αν βγεις και πεις ότι φέτος θα έχουν ύφεση- 0,5, -1 ή κάτι τέτοιο;

Β: …-0,5 ας πούμε, αν πάρουν όλα τα μέτρα

Τ: Οκ ας πούμε -0,5 και η Κομισιόν θα πει ότι θα καταλήξουν με μηδέν ή +0,25 ή κάτι τέτοιο ή ό,τι έχουν…

Β …+0,5%...

Τ: Ναι… τότε δεν έχεις οικονομικό πρόγραμμα. Γιατί χρηματοδοτούν για κάτι που λες ότι δεν πρόκειται να συμβεί.

Β: Ναι…

Τ: Οπότε το πρόγραμμα δεν χρηματοδοτείται και δεν είναι συμβατό με ελάφρυνση χρέους… η ελάφρυνση χρέους δεν έρχεται επίσης, γιατί δεν είναι σε πορεία να πιάσουν τους στόχους. Αυτό είναι το θέμα. Πρέπει ουσιαστικά να συμφωνήσουν να πιάσουν τους ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ στόχους ως βάση και μετά να έχουν κάτι και να ελπίζουν ότι θα πάει καλύτερα. Αλλά αν δεν το καταφέρουν, πάλι πρέπει να εκταμιεύσουν, σωστά;

Β: Ναι, σωστά

Τ: Δεν πρόκειται να συμφωνήσουν με αυτό

Β: Όχι. Το πρώτο ερώτημα είναι πότε αυτό θα συζητηθεί. Σωστά; Κάποιος πρέπει να το συζητήσει. Ξέρω ότι ο Τόμας Βίζερ ετοιμάζει τηλεδιάσκεψη στις 30 του μήνα.

Τ: Με ποιον;

Β: Νομίζω τηλεδιάσκεψη EWG. Μία τηλεδιάσκεψη του EWG για την Ελλάδα… για την κατάσταση ή κάτι τέτοιο. Ναι πρέπει να ρωτήσουμε τον Τόμας

Τ: Εννοώ… δεν πρόκειται να… μπορεί να ετοιμάσει όσες κλήσεις θέλει, αλλά ξέρω τι πρόκειται να συμβεί. Θα πάμε στο EWG και θα πω στο Eurogroup ότι «Αυτό δεν πιάνει το 3,5 και δεν θα προχωρήσουμε, εκτός αν οι Ευρωπαίοι μειώσουν τους στόχους τους στο 1,5, όσον αφορά τις εκταμιεύσεις. Δεν θα το κάνουν. Θα πουνε όχι, μάζεψε κι άλλα μέτρα. Δεν έχω αμφιβολία γι αυτό.

Β: Δεν ξέρω αν θα το κάνουν αυτό. Πρέπει να κάνουν σαφές αν πιστεύουν τις δικές μας προβλέψεις ή της Κομισιόν

Τ: Είναι ξεκάθαρο ότι θα κρατήσουν τη μπάλα στο παιχνίδι… και θα στείλουν την αποστολή πίσω.

Β: Ναι, αλλά θα το κάνουμε εμείς; Γιατί, ακόμα και αν συμφωνήσουμε στο 2,5 δεν είμαστε ακόμα εκεί αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι.

Τ: Τότε θα σε στείλουν πίσω να βρεις και άλλα σκληρά μέτρα και θα προσπαθήσουν να συμβιβαστούν. Γι αυτό ακριβώς το κάνω αυτό. Ας πάρουμε αυτό το 2,5 % και μετά είμαι σίγουρος ότι θα πιέσουν για νέα μέτρα από κάποιον από τα κράτη – μέλη. Φυσικά θα πούμε, θα πω ότι «δεν πιστεύω ότι γίνεται», θα πω ότι «πρέπει να βασίσουμε το πρόγραμμα στο 1,5» αλλα δεν έχω αμφιβολία ότι θα μας στείλουν ξανά εκεί,

Β: Οπότε σε κάθε περίπτωση πρέπει να επιστρέψουμε και να πάρουμε αυτό το 2,5 και αυτό είναι το πρώτο στάδιο όπως λες. Αλλά ξέρεις ότι στο επόμενο, δεν είναι αρκετό.

Τ: Σίγουρα Ντέλια, αυτός είναι ο ορισμός. Δεν θέλω να σας έχω εκεί, αν δεν υπάρχει συμφωνία για το πώς θα προχωρήσουμε.

Β: Φυσικά. Δεν θέλουμε να είμαστε σε αυτήν την κατάσταση

Τ: Πρέπει να σκεφτούμε και όταν γυρίσεις… απλά να βάλουμε στο τραπέζι αυτό που θέλουμε

Β: Πρέπει

Τ: Αντί να τους περιμένουμε. Δεν πρόκειται να δεχθώ ένα πακέτο μικρών μέτρων. Δεν θα το κάνω

Β: Ναι, όχι, κατανοητό. Τους το έχουμε πει, είναι ξεκάθαρο τι έχουμε και τι δεν έχουμε σε αυτό το σημείο και συμφωνήσαμε με τους Ευρωπαίους – κάτι στο οποίο υποχωρούν- αλλά είναι πολύ απλό, είναι η μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό, φόρος εισοδήματος, ΦΠΑ Και το μισθοδοτικό νομοσχέδιο και υπάρχουν ένα δυο σημεία… και αυτό είναι. Αλλά σε κάθε ένα από αυτά έχουμε ανοιχτά ζητήματα και είναι όλα πολιτικά, όσον αφορά τους Έλληνες. Και το άλλο ερώτημα είναι για την Ανάλυση Βιωσιμότητας Χρέους και αν θα τη βγάλουμε σε κάποιο σημείο.

Τ: Δεν το ξέρω. Αλλά είναι… Το βλέπω διαφορετικά. Τι θα τα φέρει όλα σε ένα σημείο για απόφαση; Στο παρελθόν υπήρξε μόνο μία στιγμή όταν πάρθηκε απόφαση και αυτό ήταν όταν υπήρχε ο κίνδυνος χρεοκοπίας. Σωστά

Β: Σωστά!

Τ:  Και πιθανόν αυτό πρόκειται να ξανασυμβεί. Σε αυτήν την περίπτωση, αν συνεχιστεί μέχρι τον Ιούλιου, ξεκάθαρα οι Ευρωπαίοι δεν θα έχουν συζητήσεις για ένα μήνα πριν το Brexit, μετά θα θέλουν να κάνουν διάλειμμα και θα ξεκινήσουν ξανά μετά το Ευρωπαϊκό δημοψήφισμα

Β: Σωστά

Τ: Αυτή είναι μια πιθανότητα. Άλλη πιθανότητα είναι μία που πίστευα ότι θα είχε συμβεί ήδη και εκπλήσσομαι που δεν έχει γίνει, είναι μάλλον εξαιτίας της κατάστασης του προσφυγικού… Είναι να πάρουν μία απόφαση. Οκ; Και οι Γερμανοί θα βάλουν το θέμα του management…και βασικά εμείς σε εκείνο το σημείο λέμε «Κοιτάξτε κ.Μέρκελ, αντιμετωπίζεται ένα ερώτημα και πρέπει να σκεφτείτε τι είναι ποιο ακριβό: αν προχωρήσετε χωρίς το ΔΝΤ, δεν θα πει η γερμανική βουλή “ο ΔΝΤ δεν συμφωνεί;” ή να διαλέξετε την ελάφρυνση χρέους που πιστεύουμε ότι χρειάζεται η Ελλάδα για να μείνουμε στο πρόγραμμα;» Σωστά; Αυτό είναι το θέμα

Β: Σωστά!

Τ: Πότε θα συμβεί αυτό; Δεν ξέρω, εκπλήσσομαι που δεν έχει ήδη γίνει. Θα ήθελα, για τους Έλληνες και όλους μαςμ να γίνει όσο πιο σύντομα.

Β: Ελπίζω να συμβεί αυτό με τις συζητήσεις για το χρέος που ξεκινούν στα μέσα Απριλίου

Τ: Αυτό όμως δεν είναι γεγονός. Δεν θα τους οδηγήσει να… Αυτή η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί για πολύ καιρό. Και τους οδηγούν προς τα εκεί… γιατί τους οδηγούν προς τα εκει; Γιατί δεν είναι κοντά στο γεγονός, όποιο κι αν είναι αυτό

Β: Συμφωνώ ότι χρειαζόμαστε γεγονός και δεν ξέρω ποιο θα είναι αυτό. Αλλά νομίζω ότι ο Ντάισελμπλουμ προσπαθεί να μην προκαλέσει γεγονός, αλλά να ξεκινήσει κάπως τη συζήτηση για το χρέος, που ουσιαστικά πρόκειται στην τελική για το αν είμαστε εμείς σύμφωνοι ή όχι.

Τ: Ναι αλλά ξέρεις, αυτή η συζήτηση για τα μέτρα και το χρέος μπορεί να κρατήσει για πάντα μέχρι που κάποιος υψηλά ιστάμενος… μέχρι να φτάσουν στην πληρωμή του Ιουλίου ή μέχρι οι ηγέτες να αποφασίσουν ότι πρέπει να φτάσουμε σε συμφωνία. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα άλλο που θα οδηγήσει σε συμβιβασμό. Σωστά; Θα συνεχίσει γα πάντα

Β: Ναι, μέχρι τον Ιούλιο, αν δεν συμβεί κάτι, συμφωνώ.

Τ: Ναι, δεν ξέρω, ας δούμε. Ελπίζω για τους Έλληνες ότι θα βρούμε λύση γρήγορα… Εννοώ, ας το δούμε, δεν θα συμφωνήσετε σε αυτές τις συζητήσεις που έχετε, δεν πρόκειται να οδηγήσουν… Δεν πρόκειται να δεχθούν τις απόψεις μας. Σωστά; Δεν θα το κάνουν!

Β: Όχι δεν θα το κάνουν…

Τ: Και δεν πλησιάζουν καν.Σωστά

Β: Δεν πλησιάζουν. Το ενδιαφέρον είναι ότι έδωσαν κάτι λίγα τόσο στο φόρο εισοδήματος όσο και στις επικουρικές συντάξεις. Κάνουν κάτι αλλά είναι πολύ μικρό…

Τ: Άρα, αν συμφωνήσουν να μας δώσουν το 2,5% και όχι πράγματα Μίκι Μάους, θα πρέπει να τους υποστηρίξουν εντελώς

Β: Συμφωνώ. Υπάρχει ένα σενάριο ότι θα πιεστούν πολύ, ότι θα… Νομίζω πολιτικά είανι δυνατό να δώσουν και τα δύο. Αλλά δεν έχουν κίνητρο και ξέρουν ότι η Κομισιόν είναι πρόθυμη να συμβιβαστεί, οπότε αυτό είναι πρόβλημα. Μ ένα τρόπο πήγαμε στη διαπραγμάτευση με λάθος στρατηγική, γιατί διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν μία μίνιμουμ θέση και δεν πάμε παρακάτω και η Κομισιόν ξεκινάει από αυτήν τη θέση και είναι πρόθυμη να πάει πολύ παρακάτω. Δεν διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν και μετά δώσαμε στους Έλληνες κάτι πολύ χειρότερο, τους δώσαμε το μινιμουμ που μπορούσαμε να σκεφτούμε και τώρα οι Έλληνες λένε «δεν διαπραγματευόμαστ». Συμφωνώ με σενα στο ότι η ημερομηνία είναι κακή γιατί θα κολλησουμε, όποτε πρέπει να σκεφτούμε πότε θα είμαστε πίσω

Τ: Το μόνο θετικό είναι ότι δεν θα μπορείε να μείνεις εκεί για πάντα. Θα πρέπει να συνοψίσεις πριν τις συναντήσεις την άνοιξη

Β: Ναι, θέλουμε συμφωνία με τους Ευρωπαίους στην ημερομηνία εξόδου. Θα πρέπει να το κάνουμε σαφές με τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες, πριν επιστρέψουμε

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Μια νίκη για όλους - του Δημήτρη Καλτσώνη

Του Δημήτρη Καλτσώνη
Αναδημοσίευση από το site του Συλλόγου Γιάννης Κορδάτος

Με ανακούφιση διάβασα στις εφημερίδες ότι οι τέσσερις από τους πέντε φοιτητές που εκζητούνταν από τις ιταλικές αρχές με βάση το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν θα εκδοθούν. Αναμένεται η απόφαση και για τον πέμπτο. Παρότι το γενικό προβληματικό πλαίσιο παραμένει (δηλαδή το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που είναι εξόχως αντιδημοκρατικός θεσμός ο οποίος συνάμα πλήττει την εθνική κυριαρχία), οι δικαστές αφουγκράστηκαν την κοινή γνώμη και το λαϊκό αίσθημα δικαίου.
Με αφορμή την απόφαση ήθελα να υπογραμμίσω το αυτονόητο: ότι δηλαδή η λαϊκή πίεση, οι αγώνες του λαού και της νεολαίας, η πίεση της κοινής γνώμης φέρνουν αποτελέσματα. Έχει σημασία να συνειδητοποιήσουμε ότι ακόμη και σε καιρούς χαλεπούς, που η αντίδραση κυριαρχεί σε όλη τη γραμμή, οι λαοί μπορούν να σημειώσουν μικρές νίκες. Μπορούν να αποτρέπουν μερικές από τις χειρότερες και τις πιο ακραίες αντιδημοκρατικές και αντιλαϊκές επιλογές.
Έχει σημασία να το υπογραμμίσουμε καθώς η λαίλαπα των τριών μνημονίων, των καθημερινών, νεοαποικιοκρατικού χαρακτήρα παρεμβάσεων της τρόικα, των υποκλίσεων της κυβέρνησης αυτής όπως και των προηγούμενων, δημιουργεί μια εφιαλτική ηθική και πολιτική αίσθηση ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει.
Και όμως! Κάποια πράγματα μπορούν να γίνουν. Κάποιες νίκες μπορούν να επιτευχθούν. Και αν υπάρξει ενωτική, μαχητική προσέγγιση στο συνδικαλιστικό και γενικότερα στο καθημερινό διεκδικητικό κίνημα, πολλά μπορούν να αλλάξουν.
Ακόμη περισσότερο, πολλά θα αλλάξουν αν προσφερθεί και διατυπωθεί στο λαό από τις πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς (και βεβαίως δεν συγκαταλέγεται σε αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ) ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση που θα βασίζεται στην σύγκρουση – έξοδο από την ΕΕ, στη διαγραφή του χρέους και στην αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου σε όφελος των αδυνάμων δηλαδή σε βάρος της ολιγαρχίας. Γιατί, ας μην το ξεχνάμε, όπως δείχνουν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, υπάρχουν μια πεντακοσαριά επιχειρήσεις και οικογένειες στην Ελλάδα που όχι μόνο δεν έχασαν από την κρίση αλλά έχουν αυξήσει τα κέρδη και την περιουσία τους.

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

«Νυστέρι» σε κύριες και επικουρικές συντάξεις - του Στέλιου Παπαπέτρου

Η κυβερνητική πρόταση προς το κουαρτέτο για το νέο ασφαλιστικό δόθηκε στη δημοσιότητα. Επειδή γνωρίζουμε από προηγούμενες "διαπραγματεύσεις" το αποτέλεσμα που υπάρχει όταν έχεις αποδεχθεί εκ των προτέρων το μνημονιακό πλαίσιο, θα περιμείνουμε το τελικό κείμενο για τη δική μας κριτική, και τη διευκρίνηση των πολλών ασαφειών, σκόπιμων προφανώς. Προς το παρόν, αναδημοσιεύουμε το κείμενο του Στέλιου Παπαπέτρου στη Ναυτεμπορική, για να πάρουμε μια ιδέα για την κυβερνητική πρόταση.

Μεταρρύθμιση: «Μπιγκ Μπανγκ» στο ασφαλιστικό - Ενοποίηση όλων των Ταμείων σε έναν φορέα κύριας ασφάλισης

Του Στέλιου Παπαπέτρου από τη Ναυτεμπορική


Σαρωτικές ανατροπές σε ό,τι γνωρίζαμε από τη Μεταπολίτευση μέχρι χθες στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας επιφέρει το σχέδιο για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος που προωθεί το υπουργείο Εργασίας, καθώς αλλάζει τα πάντα. Το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μετονομάζεται σε Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) και θα αποτελεί στο εξής τον μοναδικό φορέα παροχής κύριας κοινωνικής ασφάλισης.


INTIME NEWS / ΜΠΑΜΠΟΥΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Στον ΕΦΚΑ εντάσσονται αυτοδίκαια από 1.1.2016 όλοι οι υφιστάμενοι φορείς κύριας κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, ΕΤΑΑ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ. Το ΝΑΤ και ο ΟΓΑ διατηρούν αυτοτελή νομική προσωπικότητα μόνο για την άσκηση των μη ασφαλιστικών τους αρμοδιοτήτων, δηλαδή διατηρούν την προνοιακή δραστηριότητά τους. Με τις προωθούμενες αλλαγές, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες της κοινωνικής ασφάλισης, έρχονται νέες μειώσεις στις κύριες συντάξεις, επειδή αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού τους. Επίσης, έρχονται μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις και στα μερίσματα των δημοσίων υπαλλήλων.

Παράλληλα προβλέπονται αυξήσεις ασφαλιστικών εισφορών για εργαζόμενους, εργοδότες, ελεύθερους επαγγελματίες, γιατρούς μηχανικούς, δικηγόρους και αγρότες. Το ΕΚΑΣ από την 1-1-2017 θα αρχίσει σταδιακά να καταργείται για μεγάλες κατηγορίες συνταξιούχων επειδή αλλάζουν τα εισοδηματικά κριτήρια απονομής του. Τέλος, καθιερώνεται εθνική σύνταξη 384 ευρώ για όσους συμπληρώνουν το 67ο έτος της ηλικίας τους. Στην εθνική σύνταξη θα προστίθεται το ανταποδοτικό κομμάτι της σύνταξης που θα υπολογίζεται με βάση τον μέσο μηνιαίο μισθό στο σύνολο όλων των εργάσιμων ετών ενός ασφαλισμένου.

Εθνική σύνταξη 384 ευρώ

Η εθνική σύνταξη θα καταβάλλεται σε όλους όσοι διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα για τουλάχιστον δεκαπέντε (15) έτη μεταξύ του 15ου και του 67ου έτους της ηλικίας τους ή του έτους της ηλικίας τους στο οποίο θεμελιώνουν δικαίωμα πλήρους σύνταξης. Το ποσό της θα μειώνεται για τους συνταξιούχους λόγω γήρατος κατά 1/40 για κάθε χρόνο που υπολείπεται των σαράντα (40) ετών διαμονής στην Ελλάδα, μεταξύ του 15ου και του 67ου έτους της ηλικίας. Επίσης, το ποσό της εθνικής σύνταξης μειώνεται αναλογικά στις περιπτώσεις θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος σε μειωμένη σύνταξη λόγω γήρατος ή λόγω αναπηρίας.

Η μείωση της εθνικής σύνταξης προκειμένου για τους ασφαλισμένους που λαμβάνουν μειωμένη σύνταξη γήρατος ανέρχεται σε 1/200 για κάθε μήνα που υπολείπεται για τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας πλήρους συνταξιοδότησης. Για τους συνταξιούχους που λαμβάνουν μειωμένη σύνταξη λόγω αναπηρίας με ποσοστό 67% έως και 79,99% χορηγείται το 75% της εθνικής σύνταξης (288 ευρώ), και με ποσοστό από 50% έως και 66,99% χορηγείται το 50% αυτής (192 ευρώ). Σε περίπτωση που ο συνταξιούχος δικαιούται περισσότερες της μίας συντάξεις, θα λαμβάνει μία εθνική σύνταξη. Στην περίπτωση συνταξιούχου ή δικαιούμενου μιας πλήρους σε ποσό και μιας μειωμένης κύριας σύνταξης, το ποσό της χορηγούμενης εθνικής σύνταξης είναι πλήρες.

Ανταποδοτική σύνταξη με βάση το εισόδημα

Εδώ έχουμε μια μεγάλη ανατροπή που θα επηρεάσει το τελικό ποσό όλων των συντάξεων, επειδή ως συντάξιμες αποδοχές για τον υπολογισμό του ανταποδοτικού μέρους σύνταξης κύριας ασφάλισης λόγω γήρατος, αναπηρίας ή θανάτου θα λαμβάνονται υπόψη: α) Για τους μισθωτούς, ο μέσος όρος των μηνιαίων αποδοχών που είχαν σε όλη τη διάρκεια του ασφαλιστικού τους βίου. Ως σύνολο μηνιαίων αποδοχών που έλαβε ο ασφαλισμένος νοείται το άθροισμα των μηνιαίων αποδοχών που υπόκεινται σε εισφορές, καθ’ όλη τη διάρκεια του ασφαλιστικού του βίου, εξαιρουμένων των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας που τυχόν καταβλήθηκαν.

Για τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών λαμβάνονται υπ’ όψιν οι αποδοχές του ασφαλισμένου για κάθε ημερολογιακό έτος, εκτός από το τελευταίο έτος ή του τμήματος του έτους κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση συνταξιοδότησης. β) Για τους αυτοαπασχολούμενους και τους αγρότες, για τον υπολογισμό του ανταποδοτικού μέρους της σύνταξης λαμβάνονται υπ’ όψιν οι ασφαλιστικές κατηγορίες βάσει των οποίων υπολογίζονταν οι εισφορές για κύρια σύνταξη, σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο μέχρι τη θέση σε ισχύ του νόμου αυτού και για το διάστημα μετά καθ’ όλη τη διάρκεια του ασφαλιστικού βίου.

Πλαφόν 2.304 ευρώ και 3.072 ευρώ

Μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, το καταβαλλόμενο καθαρό ποσό κάθε ατομικής σύνταξης δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 2.304 ευρώ, ενώ το άθροισμα του καταβαλλόμενου καθαρού ποσού των συντάξεων που δικαιούται κάθε συνταξιούχος από οποιαδήποτε αιτία από το δημόσιο ΝΠΔΔ, ή οιονδήποτε ασφαλιστικό φορέα κύριας ή επικουρικής ασφάλισης, δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 3.072 ευρώ.

Και «προσωπική διαφορά»

Το σχέδιο του υπουργείου Εργασίας προβλέπει ότι μετά το 2019 και την ολοκλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, εφόσον το καταβαλλόμενο ποσό των συντάξεων που θα δίνονται τότε, θα είναι μεγαλύτερο από αυτό που θα προκύψει από τον επανυπολογισμό που θα γίνει με βάση τις νέες ρυθμίσεις, τότε το επιπλέον ποσό θα εξακολουθεί να καταβάλλεται στον δικαιούχο ως προσωπική διαφορά, απομειούμενη μέχρι την τελική αντιστοίχηση με τις συντάξεις όσων θα συνταξιοδοτηθούν μετά τις νέες ρυθμίσεις. Εάν είναι μικρότερο, καταβάλλεται στον συνταξιούχο το αναλογούν υπολειπόμενο ποσό της διαφοράς.

Νέος τρόπος υπολογισμού του εφάπαξ

Το ποσόν της εφάπαξ παροχής ισούται με το άθροισμα του τμήματος της εφάπαξ παροχής που αντιστοιχεί για τα έτη ασφάλισης μέχρι την 31.12.2013 και του τμήματος της εφάπαξ παροχής που αντιστοιχεί για τα έτη ασφάλισης από 1.1.2014 και εφεξής.

α) Για χρόνο ασφάλισης που έχει διανυθεί έως την 31.12.2013:

ι) Για τους μισθωτούς:
Το εφάπαξ βοήθημα αποτελείται από το γινόμενο του εβδομήντα επί τοις εκατό (70%) των συντάξιμων αποδοχών επί των οποίων έγιναν οι νόμιμες κρατήσεις, επί τα έτη ασφάλισης. Ως συντάξιμες αποδοχές νοούνται το πηλίκον της διαίρεσης του συνόλου των μηνιαίων αποδοχών που έλαβε ο ασφαλισμένος κατά τα πέντε (5) ημερολογιακά έτη που προηγούνται εκείνου της υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης, οι οποίες υπεβλήθησαν σε ασφαλιστικές εισφορές, χωρίς να υπολογίζονται τα δώρα εορτών και το επίδομα αδείας, διά του αριθμού των μηνών απασχόλησης που έχουν πραγματοποιηθεί εντός της χρονικής αυτής περιόδου.
ιι) Για τους αυτοτελώς απασχολούμενους:
Το εφάπαξ βοήθημα αποτελείται από το γινόμενο του ογδόντα πέντε επί τοις εκατό (85%) των συντάξιμων αποδοχών, στις οποίες έγιναν οι νόμιμες κρατήσεις, επί τα έτη ασφάλισης. Για τους αυτοτελώς απασχολούμενους λαμβάνονται υπ’ όψιν οι ασφαλιστικές κατηγορίες βάσει των οποίων καταβλήθηκαν εισφορές ολόκληρο τον χρόνο της ασφάλισης του ασφαλισμένου, όπως έχουν διαμορφωθεί την 31.12 του προηγούμενου της υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης κάθε επιπλέον έτος ασφάλισης που πραγματοποιείται έως τη συμπλήρωση έτους.

β. Για τον χρόνο ασφάλισης που πραγματοποιείται από την 1.1.2014 και εντεύθεν:

Για τους μισθωτούς, αυτοτελώς απασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες το τμήμα της εφάπαξ παροχής που αναλογεί στα έτη ασφάλισης από 1.1.2014 και εφεξής, υπολογίζεται με βάση την αρχή της ισοδυναμίας και το ποσό της εφάπαξ παροχής ισούται με τη συσσωρευμένη αξία των εισφορών κατά την ημερομηνία αποχώρησης.

Προϋποθέσεις χορήγησης ΕΚΑΣ

1. Από 1.1.2016 και έως την 31.12.2019 για την καταβολή του επιδόματος πρέπει να πληρούνται αθροιστικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α. Να έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας τους. Για τους συνταξιούχους λόγω αναπηρίας με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, καθώς και για τα τέκνα που λαμβάνουν σύνταξη λόγω θανάτου του γονέα τους, δεν απαιτείται όριο ηλικίας.
β. Το συνολικό καθαρό ετήσιο εισόδημά τους από συντάξεις (κύριες, επικουρικές και βοηθήματα καταβαλλόμενα σε χρήμα), μισθούς, ημερομίσθια και λοιπά επιδόματα, να μην υπερβαίνει το ποσό των επτά χιλιάδων εννιακοσίων εβδομήντα δύο (7.972) ευρώ.
γ. Το συνολικό ετήσιο ατομικό φορολογητέο, καθώς και το απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο εισόδημα του συνταξιούχου να μην υπερβαίνει το ποσό των οκτώ χιλιάδων οκτακοσίων ογδόντα τεσσάρων (8.884)ευρώ.
δ. Το συνολικό ετήσιο οικογενειακό φορολογητέο, καθώς και το απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο εισόδημα να μην υπερβαίνει το ποσό των έντεκα χιλιάδων (11.000) ευρώ. Τα παραπάνω ποσά αφορούν εισοδήματα του προηγούμενου φορολογικού έτους.
ε. Το συνολικό ακαθάριστο ποσό κύριας και επικουρικής σύνταξης που καταβάλλεται κατά τη δημοσίευση του νόμου αυτού, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και τα πάσης φύσεως επιδόματα, πλην των επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων - Πάσχα και επιδόματος αδείας, να μην υπερβαίνει τα εξακόσια εξήντα τέσσερα (664) ευρώ. 

Από 1.1.2017 και μέχρι 31.12.2019 και σε ετήσια βάση αυτά τα ποσά αναπροσαρμόζονται με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Από 1-1-2020 η παροχή αυτή καταργείται. 

Από 01.01.2016 στους ανασφάλιστους υπερήλικες και σε αυτούς που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης καταβάλλεται από τον ΟΓΑ επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανασφάλιστων Υπερηλίκων, εφόσον πληρούν τις εξής προϋποθέσεις:

α. Εχουν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας τους.
β. Δεν λαμβάνουν ή δεν δικαιούνται να λάβουν σύνταξη από το εξωτερικό ή οποιαδήποτε ασφαλιστική ή προνοιακή παροχή από την Ελλάδα, μεγαλύτερη από το κατωτέρω στην παρ. 3 πλήρες ποσό του επιδόματος.

Aνταποδοτική σύνταξη: Εμμεσες μειώσεις έως και 15%

Ο τρόπος υπολογισμού της ανταποδοτικής σύνταξης με βάση το σχέδιο του υπουργείου Εργασίας θα προκαλέσει έντονο δημόσιο διάλογο, λόγω των διαφορετικών προσεγγίσεων που υπάρχουν. Στο σχέδιο του υπουργείου Εργασίας οι συντελεστές αναπλήρωσης της ανταποδοτικής σύνταξης είναι υψηλότεροι από τους αντίστοιχους πίνακες του Ν.3863/2010. Το τελικό ποσό του ανταποδοτικού μέρους της σύνταξης υπολογίζεται για το σύνολο του χρόνου ασφάλισης, με βάση μια σταδιακή κλιμάκωση που ξεκινά από 0,80% και φθάνει στο 2% έπειτα από 42 χρόνια δουλειάς. Ειδικότερα, το ποσοστό αναπλήρωσης για κάθε έτος ασφάλισης μέσα σε κάθε κλίμακα ετών αντιστοιχεί στο ποσοστό που αναγράφεται στην τρίτη στήλη του πίνακα. Σε περίπτωση συμπλήρωσης των ετών ασφάλισης της δεύτερης στήλης, το ποσοστό αναπλήρωσης, στο ύψος που έχει διαμορφωθεί κατά τα ανωτέρω, προσαυξάνεται περαιτέρω κατά το προβλεπόμενο ποσοστό για την επόμενη χρονική κατηγορία ετών ασφάλισης. Ειδικότερα, τα ποσοστά αναπλήρωσης για κάθε επιμέρους περίοδο ασφάλισης αποτυπώνονται στον ακόλουθο πίνακα:



Ο νόμος Λοβέρδου - Κουτρουμάνη, ενώ έχει μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης, δηλαδή από 0,80% έως και 1,50%, διευκρινίζει ρητά ότι το τελικό ποσό της σύνταξης καθορίζεται για όλα τα έτη με βάση τον συντελεστή που αντιστοιχεί στο τελευταίο πλήρες έτος ασφάλισης (Ν. 3863/10, άρθρο 3, παρ. 1). Σύμφωνα με τους ειδικούς της κοινωνικής ασφάλισης, με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται υψηλότερο τελικό ποσό σύνταξης, ενώ με το σχέδιο του υπουργείου Εργασίας οι κύριες συντάξεις οδηγούνται σε μειώσεις 10%-15%.

Μειώνονται έως και 20% οι επικουρικές

Με την αλλαγή του ποσοστού αναπλήρωσης των επικουρικών συντάξεων εκτιμάται ότι θα υπάρξει νέος γύρος μειώσεων έως και 20%. Ετσι, για τους ασφαλισμένους μέχρι 31.12.2013, οι οποίοι καταθέτουν αίτηση συνταξιοδότησης από την 1.1.2015 και εντεύθεν, το ποσό της επικουρικής σύνταξης αποτελείται από το άθροισμα δύο τμημάτων: α) Το τμήμα της σύνταξης που αντιστοιχεί στον χρόνο ασφάλισής τους έως 31.12.2014 υπολογίζεται με βάση ποσοστό αναπλήρωσης το οποίο για κάθε χρόνο ασφάλισης αντιστοιχεί σε 0,45% υπολογιζόμενου επί των συντάξιμων αποδοχών εκάστου ασφαλισμένου, όπως αυτές υπολογίζονται και για την έκδοση της κύριας σύνταξης. β) Το τμήμα της σύνταξης που αντιστοιχεί στον χρόνο ασφάλισής τους από 1.1.2015 και εφεξής υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου αυτού.

Αύξηση ασφαλιστικών εισφορών σε επικουρικές συντάξεις

Από 1.1.2016 και μέχρι την 31.12.2018, το ποσό της μηνιαίας εισφοράς στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) όλων των μισθωτών, ασφαλισμένων πριν και μετά την 1.1.1993, υπολογίζεται σε ποσοστό 3,5% για τον ασφαλισμένο (από 3%) και σε ποσοστό 4% για τον εργοδότη από 3% που ισχύει μέχρι σήμερα. Η αύξηση θα έχει χρονική διάρκεια τριών ετών και μετά το πέρας της τριετίας η μηνιαία εισφορά επανέρχεται στο ύψος που ίσχυε κατά την 31.12.2015.

Ενοποιήσεις Ταμείων

Το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μετονομάζεται σε Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) και αποτελεί εφεξής τον μοναδικό φορέα παροχής κύριας κοινωνικής ασφάλισης. Στον ΕΦΚΑ εντάσσονται αυτοδίκαια από 1.1.2016 όλοι οι υφιστάμενοι φορείς κύριας κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, ΕΤΑΑ, ΕΤΑΠ- ΜΜΕ.

Το σύνολο του ενεργητικού και του παθητικού που προέρχεται από τους φορείς και τομείς κύριας ασφάλισης, φορείς και τομείς πρόνοιας, τους λογαριασμούς παροχών σε χρήμα και τους τομείς ανεργίας και δώρου, που εντάσσονται στον νέο φορέα, οι πόροι που προβλέπονται υπέρ αυτών από τις ισχύουσες διατάξεις, καθώς και η κινητή και ακίνητη περιουσία τους, περιέρχονται αυτοδίκαια στον ΕΦΚΑ ως καθολικό διάδοχό τους.

Ποια ταμεία εντάσσονται στον κλάδο κύριας ασφάλισης και ποια στον κλάδο εφάπαξ παροχών.


Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Αρπαχτή στις τράπεζες μέσω προκλητικής απαξίωσης - του Παύλου Δερμενάκη

Του Παύλου Δερμενάκη - M.Sc. οικονομολόγου-ερευνητή

Αναδημοσίευση από το Δρόμο της Αριστεράς


Δυστυχώς αυτά που περιγράφαμε στο προηγούμενο φύλλο (σελ. 8) ως μέγα σκάνδαλο της 3ης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αποτελούν «πταίσμα» σε σύγκριση με ό,τι, τελικά, συνέβη στην πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση της «Αριστεράς» έκανε την πιο επιθετική ιδιωτικοποίηση τραπεζών σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν υπάρχει τέτοιο προηγούμενο πουθενά στην ιστορία του νεοφιλελευθερισμού, να υπάρχουν δημοσιευμένοι ισολογισμοί (εννεαμήνου 2015 μετά τα capital controls) με συνολικό ύψος ιδίων κεφαλαίων στα 24,6 δισ. ευρώ και να γίνεται αύξηση κεφαλαίου αποτιμώντας την τρέχουσα αξία των τραπεζών στα 750 εκατ. ευρώ, δηλαδή υποτίμηση κατά 23,9 δισ. ευρώ ή σε ποσοστό 96,9%. Στην πράξη, δηλαδή, οι τράπεζες χαρίζονται. Η έννοια «κλοπή» μπροστά σε αυτά τα νούμερα χάνει πλέον το νόημά της… Κατά τα άλλα, οι κλέφτες των τραπεζών συλλαμβάνονται και φυλακίζονται… Καθοδηγητής και επόπτης αυτής της «δωρεάν» συναλλαγής είναι η σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη συμμετοχή, μέσω της σιωπής, όλων των αρμόδιων θεσμικών οργάνων της χώρας (Βουλή, Τράπεζα της Ελλάδος, Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, Χρηματιστήριο κ.λπ.).
Σύμφωνα με την επεξεργασία των στοιχείων ανά τράπεζα, τα στοιχεία που προκύπτουν, όπως φαίνονται στο σχετικό πίνακα, είναι κυριολεκτικά «τρομακτικά» από άποψη υποτίμησης.

3η Ανακεφαλαιοποίηση – Υποτίμηση Αξίας Τραπεζών (σε εκατ. ευρώ)
Τράπεζα
Ίδια Κεφάλαια Ομίλου 30/9/2015
Αποτίμηση Αξίας σύμφωνα με την Νέα Αύξηση Κεφαλαίου
% Υποτίμησης Συγκριτικά με Ίδια Κεφάλαια
Αξία Τράπεζας με Κλείσιμο Χρηματιστηρίου 18/11/2015
% Υποτίμησης Συγκριτικά με 18/11/2015
Πειραιώς
6.607
18,3
-99,70%
177
-89,70%
Εθνική
6.544
70,7
-98,90%
1.325
-94,70%
Alpha
6.902
510,8
-92,60%
779
-34,40%
Eurobank
4.623
147,1
-96,80%
353
-58,30%
Σύνολα
24.676
746,9
-97,00%
2.634,00
-71,60%

Με βάση, λοιπόν, τα στοιχεία, η συμμετοχή του ΤΧΣ, που διαχειρίζεται τα χρήματα του ελληνικού λαού, θα πέσει από το 60% που είναι πριν την ανακεφαλαιοποίηση, όχι στο 33% που αρχικά προβλεπόταν αλλά γύρω στο 20-21%. Και αυτό θα γίνει όχι γιατί οι «επενδυτές» θα βάλουν περισσότερα χρήματα στις αυξήσεις κεφαλαίου, συγκριτικά με τα 4,4 δισ. ευρώ που είναι απαραίτητα στο βασικό σενάριο, αλλά λόγω «τρομακτικής» υποτίμησης της σημερινής αξίας των τραπεζών. Έτσι, τα 40,2 δισ. ευρώ που ο ελληνικός λαός έδωσε στην πρώτη ανακεφαλαιοποίηση όχι απλά μειώθηκαν, κατά το αστρονομικό ποσοστό του 96% που εκτιμούσαμε πριν, εκμηδενίστηκαν πλήρως. Η αξία τους ανέρχεται πλέον σε λιγότερα από 500 εκατ. ευρώ και προσεγγίζει το 1% του αρχικού ποσού.
Συνεπώς, στην πράξη παραδίνεται το σύνολο της ελληνικής οικονομίας, στους νέους ιδιοκτήτες των τραπεζών που θα είναι τα πιο επιθετικά funds, έναντι 750 εκατ. ευρώ. Καθώς έναντι αυτής της αξίας στην οποία αποτιμώνται οι τράπεζες, αποτιμάται παράλληλα και το σύνολο σχεδόν της ελληνικής οικονομίας, μέσω της περιουσίας τους. Δηλαδή των 200 δισ. ευρώ δανείων που έχουν χορηγήσει οι τράπεζες σε επιχειρήσεις και ιδιώτες και του συνολικού ποσού των 350 δισ. ευρώ (δύο φορές το ΑΕΠ της χώρας) που είναι το ενεργητικό τους.
Tέλος, υπάρχει μεγάλο θέμα και με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΚΤ, την 31/10/2015, όσον αφορά τα αποτελέσματα των stress tests και ειδικότερα τα υπάρχοντα κεφάλαια των τραπεζών και τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης.
Από μια ανάλυση των στοιχείων της ΕΚΤ προκύπτει ότι σήμερα τα ίδια κεφάλαια των 4 τραπεζών είναι περίπου 15 δισ. ευρώ στο βασικό σενάριο, στο οποίο καλούνται να συμμετάσχουν κατ’ ελάχιστον οι ιδιώτες. Δηλαδή, σημειώνεται, με βάση τις τιμές αύξησης κεφαλαίου, υποτίμηση στα ίδια κεφάλαια των τραπεζών, σε σχέση με το βασικό σενάριο της ΕΚΤ, κατά 99% και όμως δεν έχει υπάρξει καμία διαμαρτυρία από κανένα «θεσμικό» όργανο στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εκτός κι αν όλοι, ακόμα κι αυτοί που μιλούν για την «επιτυχία» της ανακεφαλαιοποίησης, θεωρούν ότι δεν υπάρχει το βασικό σενάριο, αλλά υπάρχει μόνο το δυσμενές, όπου εκεί προβλέπεται ότι το σύνολο των κεφαλαίων των τραπεζών, πριν από την ανακεφαλαιοποίηση, ανέρχεται σε περίπου 150 εκατ.
Και πρέπει να ακουστεί προς τα στελέχη της κυβέρνησης ότι αυτά δεν τόλμησε να τα κάνει κανείς παγκοσμίως. Ούτε τα πιο μαύρα νεοφιλελεύθερα καθεστώτα. Έχετε υπερβεί κάθε λογική ακόμα και από όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για την επιθετικότητα του νεοφιλελευθερισμού. Γράφετε νέες σελίδες ως ακραιφνείς νεοφιλελεύθεροι…